Wall to Wall

WalltoWall

Wall to Wall was geïnspireerd op en met fragmenten uit ‘Bizon&zn’ van Pauline Mol.
Wall to Wall ging in 2010 in Podium Mozaïek in première bij Theatergroep Jong rast, onder regie van Elike Roovers.

Fragment uit Wall to Wall: 

Soumaya:
Ik droom vaak dat ik huil.
Niet dat ik me dan verdrietig voel.
Het is huilen zonder gevoel.
Een heel gek leeg huilen.
En ik kan niet meer stoppen.
Als ik eenmaal droom, huil ik.
Ik huil en huil en huil.
De tranen stromen uit mijn ogen over mijn lijf naar de grond.
Mijn huid gaat er van rimpelen.
Van al dat zoute water.
Er komen plassen in de kamer.
De plassen worden groter.
Het waterpeil in de kamer stijgt.
De goudvis in de kom op de kast kan over de rand zwemmen.
Mijn rimpels worden kieuwen.
En schubben.
Ik zwem de kamer uit, de trap af, de deur door, de straat op.
De goudvis achterna.
Ik huil en zoek mama.
Ik zie haar aan het einde van de straat.
Ze zwaait met haar armen in de lucht.
Ze kan niet zwemmen.
Ze verdrinkt.
Maar hoe moet ik haar helpen?
Ik ben maar een kleine vis en ik heb alleen maar vinnen.
Omhoog.
Daar boven.
Waar de zon op het water spiegelt.
Daar moet ik haar brengen.
Ik trek haar alleen maar verder de diepte in.
Haar lange zwarte haren spreiden zich als een waaier om haar hoofd.
Mama!
En dan weet ik waarom ik huil.