Stadsgezichten

Toneeltekst voor volwassenen
13 stemmen; 15 monologen

Stadsgezichten schreef ik in opdracht van Het Gasthuis binnen het project Gastschrijvers. In 2005 was een deel te zien in Het Gasthuis, onder regie van Alexandra Koch.

In 15 monologen maken we kennis met de bewoners van een fictieve stad. Een stad waar het zo koud is dat de mensen nauwelijks hun huizen uitkomen. Ze zijn bang. Voor de kou, voor verandering, voor alles wat vreemd is. Dan komt er een mysterieuze tweeling de stad in.

Fragment uit Stadsgezichten:

De stad:


Het is hier zo onvoorstelbaar koud, dat zelfs huilen gevaarlijk is.
Je tranen bevriezen en krassen sporen in je huid.
Het bloed van je wangen valt in scherven van robijnen op de straat uiteen.
Ook de liefde is gevaarlijk.
Wij kennen allemaal het verhaal van de twee geliefden die dachten elkaar vurig lief te hebben, maar in hun eerste hete kus vroren hun lippen aan elkaar.
Toen ze zich van elkaar losrukten, verloor de een zijn lippen, scheurden zo los van zijn gezicht.
Wij kennen dit verhaal.
Het komt uit de tijd dat de stad nog maar een paar inwoners telde.
Onze overgrootvaders kenden de man zonder lippen.
Zij vertelden zijn verhaal aan onze grootvaders, die aan onze vaders en onze vaders weer aan ons.
Je moet wel zeker zijn van je hartstocht en risico’s durven nemen om hier op deze plek lief te hebben.
Wij hebben gezworen er nooit aan te beginnen.

Interesse? Stuur mij een mail.