Paradepaardjes

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Toneeltekst (uitgave Stichting Buitenkunst 2003, samen met het stuk Het Bos van Dode Liefjes)
5-10 spelers
60 minuten

Paradepaardjes ging in 2003 in première in de Engelenbak bij Stichting Buitenkunst, in regie van mijzelf.

Paradepaardjes speelt zich af in een klein dorp. Een dorp waar de witte wieven over de velden trekken. Martijn wil het dorp graag verlaten, hij wil naar Berlijn. Hij is vastbesloten de jaarlijkse motorwedstrijd te winnen en samen met zijn vriendin Ties te vertrekken. Stiekem leent hij de motor van zijn moeder. Dan wordt hij verliefd op het nieuwe meisje Lena. Wat hij niet weet is dat zij de dochter van de dominee is. En die ziet liever niet dat zijn dochter met hem omgaat, aangezien de roddel gaat dat Martijns moeder werkzaam is in de prostitutie. Als Martijn op het dorpsfeest toch met Lena is en zelfs zijn vriend Patrick hem niet meer tegen kan houden, waarschuwt Ties uit jaloezie de dominee. De dominee stookt de dorpelingen op om eindelijk iets te doen tegen de hoer van het dorp. Met brandende fakkels gaan ze naar het huis van Martijn en zijn moeder. Haar motor staat niet voor het huis en ze denken dat ze in de stad is…

Voor Paradepaardjes liet ik me inspireren door de films Wilde Mossels van Erik de Bruyn, La Vie de Jésus van Bruno Dumont en Iedereen beroemd van Dominique Deruddere, Romeo en Julia in de bewerking van Peter Verhelst en het boek De duivel en het meisje van Paulo Coelho.

Fragment uit Paradepaardjes:

 De Witte Wieven:
Wij wachten. Wij hebben tijd. We gaan aan de lege terrastafels zitten op de markt en laten onze paarden drinken bij de dorpspomp. Hun witte ruggen lichten op in de blauwe nacht. We luisteren naar de ademhaling van het verstilde dorp. Het is nog vroeg. Slaap maar. Wij wachten op het juiste moment.

Interesse? Stuur mij een mail.