Het verre missen

Toneeltekst voor kinderen / familie 5+
2 Spelers: een man en een vrouw
20-30 minuten

Het verre missen ging in première bij Jeugdtheater Kwatta in Het Kwatta Lab in 2009.

Loenen hangt op zijn kop aan een tak van de tamme kastanje. Hij wordt aangetrokken door de maan en niet door de aarde. Hij mist zijn maan verschrikkelijk. Buurvrouw Hildie kan niet slapen en treft Loenen aan in de boom. Een ontmoeting tussen twee eenzame zielen in de nacht. Een verhaal over aantrekingskracht en eenzaamheid.

Fragment uit Het verre missen:

Loenen:
Er is geen wind daarboven.
Alle stofdeeltjes blijven liggen.
Zeker nu er niet meer wordt geveegd.
De voetstappen van de witzwevende astronauten moeten nog steeds te zien zijn in het stof. 

Hildie:
Sommige mensen zeggen dat er een mannetje woont op de maan. 

Loenen:
Ze zeggen zoveel.
Pak een verrekijker, een telescoop – zo’n echte astronomische zoals de mijne- en je zult zien dat de vrijstaande bungalow op de maan verlaten is.
De witte luiken zijn dicht en de tuin is overwoekerd door onkruid en wilde rozen.
Er woont geen mannetje op de maan. 

Hildie:
Natuurlijk niet. 

Loenen:
Niet meer sinds ze een vlag hebben geplaatst in zijn voortuin tussen zijn net geplante maanzaadjes.
“That’s one small step for a man, one giant leap for mankind.”

Interesse? Stuur mij een mail.