Het Bos van Dode Liefjes

het bos van dode liefjes 2

Toneeltekst
(uitgave Stichting Buitenkunst 2003, samen met het stuk Paradepaardjes)
8-16 spelers
60 minuten

Het Bos van Dode Liefjes ging in 2003 in première in de Schouwburg van Nijmegen, in regie van Raoul Christen en mijzelf en gespeeld door leerlingen van het Stedelijk Gymnasium Nijmegen.
In het Bos van Dode Liefjes zwerven allerlei personages rond; o.a. een jager die denkt dat hij Cupido is, een echtpaar dat een caravan huurt om aan hun relatie te werken, Foppe en Jannes, twee mannetjes die op zoek zijn naar een schat en acht bruidjes met een groot Mariabeeld.

Iedereen is op zoek naar zijn geluk, maar wegen kruisen soms de verkeerde wegen…

Voor het Bos van Dode Liefjes liet ik mij inspireren door de film De Noorderlingen van Alex van Warmerdam, het toneelstuk Midzomernachtsdroom van Shakespeare, het hoorspel Onder het Melkwoud van Dylan Thomas, een gedicht van Piet Paaltjens en de foto Forest of Death & Love van Jan Saudek.

Ik schreef het stuk voor mijn afstuderen aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht en werd begeleid door Suzanne van Lohuizen.

Fragment uit Het Bos van Dode Liefjes: 

Jager:
Ik wilde alleen even zeggen dat je mijn kleine zwijntje bent.
Dat het al gauw donker wordt.
Dat alles voor niets is geweest.
Dat niets voor niets is geweest.
Dat ik op mijn tenen ga staan
en me uitstrek tot boven de bomen
tot ik de zon kan zien.
Dat ik de warmte op mijn gezicht voel
van de zon, die in dit bos nooit schijnt.
En ook niet in jouw ogen.
Omdat ik dat wat je het liefste hebt,
niet kan geven.
Dat ik mijn hoofd in je nek zou willen leggen.
Dat ik zou willen lachen.
Dat ik zou willen huilen.
Dat ik zou willen zeggen,
Dat ik het ben. 

Interesse? Stuur mij een mail.