Eldersland

Foto Eldersland: Jean van Lingen

Foto Eldersland: Jean van Lingen

Toneeltekst voor volwassenen
4 spelers: 2 mannen en 2 vrouwen
75 minuten

Eldersland ging op 28 februari 2013 in première in Podium Mozaïek, onder regie van Şaban Ol en was daarna ook te zien in Berlijn, Londen en Istanbul.

Een zoon erft een stuk familiegrond in Turkije, dat al generaties van vader op zoon overgaat. Verkopen wil hij niet, er gaan wonen ook niet. Hij wordt heen en weer geslingerd tussen zijn vertrouwde leven in Amsterdam en de vurige wens van zijn moeder om samen terug te keren naar Turkije. Dan krijgt hij bezoek van een onbekende vrouw: de erfenis van zijn vader blijkt groter te zijn dan gedacht.

Eldersland was de Nederlandse bijdrage aan Europe Now, een Europees intercultureel theaternetwerk met als partners het Riksteatern (Stockholm), Talimhane Tiyatrosu (Istanbul), Arcola Theatre (Londen), Ballhaus Naunynstrasse (Berlijn) en Theater RAST (Amsterdam). Nieuwe schrijvers uit deze vijf steden schreven vijf nieuwe theaterstukken over de veranderende Europese identiteit. Het doel was om de discussie over een gemeenschappelijk intercultureel Europa hoog op de agenda te houden en te reflecteren op onze samenleving en gemeenschappelijke toekomst.

Fragment uit Eldersland: 

Yasar:
Hoor je de wind?
De wind neemt alles mee wat los zit.
Zand, stof, een onderbroek van de waslijn, een hoofddoek van een meisje, een ruzie met mijn vader en zijn handen van ijzer, een zacht lied van mijn moeder in de keuken, een vergeten aai over mijn haren, een trap tegen een jankende hond, de eerste stappen van een broertje, de zomerhitte.
Alleen de hitte in de smidse bleef het hele jaar.
Parels van zweet.
Dat was onze rijkdom.
De slagen van de hamer op heet ijzer.
Mijn toekomstmuziek.
De handen van mijn vader waren groot en sterk.
En zijn kuiten jeukten altijd.
Mijn broertje en ik kregen wat kurus als we in de middagpauze zijn kuiten krabden.
Ik bewaarde het in een oude versleten sok onder mijn bed.
Een sok vol mogelijkheden.
Mijn broertje kocht er chocolade van.
Hoor je de wind?
De wind brengt de kou, nieuwe schoenen uit de stad, weer een broertje, -ik wil zo graag een zusje!-, een echte radio, de dood van grootvader, een versleten hand op een wit laken, een eerste verhaal van een oom over Nederland, sneeuw, een meisje dat ongemerkt geen meisje meer is.
Haar hand in de mijne.
Haar adem zette mijn nekharen overeind.
Zoals de wind de kale takken van de populieren beroerde en de sneeuw liet stuiven op de daken.
Grootmoeder zag het al.
Het weer sloeg om.
De lente in de lucht.
Wolken als schapen.
Mekkerend volgen ze elkaar tot voorbij Ankara.
Het einde van de wereld.
Hoor je de wind?
De wind neemt.
De wind brengt. 

Interesse? Stuur mij een mail.